SUNSET

Posted by reza (ahvaz, Iran) on 25 September 2007 in Plants & Nature and Portfolio.

ABADAN/آبادان

من كنار تابوت تو ميان پاييز
راه هر روزه دوزخ آزاد
و چراغي كه در اين نزديكي مي لرزد
لمس ويرانگر انگشت نسيم آبان
رعشه در پيرهن توري من
زرد ونارنجي و برگ...
عاقبت مادر مي گريد و باز
عاقبت مادر مي ميرد و باز
عاقبت يلدا مي خندد و باز
عاقبت نعره من مي شكند ديواري
نه! ديواره اي از جنس خدا
- پير دختر تو چرا مي خندي؟
- خنده پاييز است.
- پير دختر نفست بوي خيانت دارد!
- بوي من دلگير است.
- پير دختر تن آييسه تو ويران نيست!؟
- تن من زنجير است.
تن هر كوچه خالي عبور
جاي تكيه ‚ كف كفش
انتهايي بي نور
و غروبي زنجير در پشيماني چشماني دور
لاشه خسته و تكراري من
گور تنهايي صدها ابهام
آدمكهاي غريب
و علامتهايي جامانده بر ديوار
همگي مي گذرند...
من كنار تابوت تو ميان پاييز
نفسي مي آيد
نفسي مي گيرد
لختي نشئگي و آزادي
حصر سنگيني يك جام شراب
مي شود يك مخلوط
نه!
گمانم محلول!
قلم آبي من
عكس درياها را مي نوشد
نفسي مي آيد
نفسي مي گيرد
و كسي دست مرا هرگز و هيچ
و نه فريادم را خسته و منگ...
بگذر...!
حال من ويران است
تو به نامم منويس
تو بيانديش كه من مستم و دنگ
تو بيانديش كه در بنگم من ...
خاطرت را ادراري نكنم
نه در اين باغم من
نه در اين جنگل بن بستم من
در همين حالم من
من كنار تابوت تو ميان پاييز
زندگي كن بختك
هرزگي كن دشنام
تيرگي در همه ثانيه هاست
شكل يك قصه نو
مثل يك تير خلاص
واي جلاد چرا خوابي تو؟
نشئه ودكائي؟
مست از يك تيغه شيشه مرگ؟
يا گرفتاري از آن قهوه و فال؟
در تو هم عصيان كرد؟
در تو هم غوغا كرد؟
همه ((هاي)) ات
همه ((هوي)) ات اين بود؟
مرگ بر نو احمق
لعن بر تو نادان
خواب نا آرامم آشفتي
وهم رويايم را آزردي
به كدامين مسلخ
ببرم داد ستم آلودم؟
من كنار تابوت تو ميان پاييز
خواب خواب
دستهايم نفس گرم تو را مي نوشد
دستهايت تن عريان مرا مي چرخد
هاي برخيز و برقص
لرزه انداز به پايم بنشين
برخيز
بنشين
شعر خوان نغمه بزن ني بنواز
مست شو كوزه شكن با من باش
آسمان مال من است
آبي و تاريك است
همه در خواب ((بد))ا ند
و خدايي كه نمي دانم هيچ
از كجا طعم لبان من را مي داند؟
لمس يكپارچه اش
تن عريانم را مي لغزد
گرم بر پيكره ام مي خوابد
چشم آرام مرا مي شكند
نقش مردي با كيست؟
كيست داروغه اين شام غريب؟
كاش كس ‚ مرده فروشي نكند
من دهانم بسته
چشمهايم هم كر
وصدا برهاني بي ارزش
حال اين حال من است
حال اين حال تو است
و تو يك ((خوابي)) در گردش بيچاره روز
گردن خيسم را خسته و گرم
سگ بي وجداني مي ليسد
عطر خوبي دارم
اينجا زير پتو نمناك است...
من كنار تابوت
تو ميان پاييز...